enyxynematryx

ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น

leave a comment »

 

A006_C032_0804Q9

ผู้กำกับเอลิซา ฮิตแมน(Eliza Hittman)เปิดตัวด้วยงานที่นำคนดูเข้าคลุกวงในชีวิตวัยรุ่นและสำรวจมิติทางเพศของวัยเจริญพันธุ์อย่างถึงแก่น ทั้งผู้กำกับและคนดูได้หายใจไม่ทั่วท้องกันตลอดเวลา การเทหน้าตักงานให้กับเรื่องโลกีย์ล้วนๆ นั้นเสี่ยง แต่ก็สวยงามในตัวเอง หนังเดินคนละทางกับขนบของงานแนวลอกคราบวัย(coming of age)และสะกดคนดูด้วยเหตุการณ์ชวนลุ้นรับส่งไม่มีสะดุด ไม่มีการยัดเยียดส่งเดช ช่วงสัปดาห์หัวเลี้ยวหัวต่อที่สรุปความเป็นมาทั้งชีวิตของเด็กสาวคนหนึ่งพลุ่งพล่านด้วยความรู้สึกจากภาพอันสมจริง ครบเครื่องในโลกนอกรีตนอกรอยของวัยแรกรุ่น น้อยครั้งที่จะได้เห็นงานที่ขุดคุ้ยอาการวิตกจริตกับความอัปลักษณ์ของเรือนร่างและความปรารถนาในรสการสัมผัสเนื้อตัว จากส่วนที่ลึกยิ่งของจิตใจ

felt-love-6ผู้กำกับภาพฌอน พอร์เตอร์(Sean Porter) มีส่วนสำคัญในการเปิดทางให้ผู้กำกับฮิตต์แมนได้เข้าแทรกตัวเข้าไปส่องปลายขอบความอ่อนไหว จักรวาลนาผืนน้อยขนาดจิ๋วของไลลา(Lila) รับบทโดยจินา เพียร์ซานติ-Gina Piersanti)สาวเซาธ์บรูคลินแรกรุ่น พร้อมด้วยส่วนผสมของความอ่อนโยนและความอึดอัดมีเลสนัย ภาพแรกที่เห็นคือแผ่นหลังเด็กสาวในชุดว่ายน้ำสีดำ กับเส้นสายไขว้พาดเหมือนลายของชุดเกราะ แม้เบามือแต่ก็เผยความขลุกขลักให้สัมผัสได้ถึงธรรมชาติของการปรับศูนย์เล็ง ฝีภาพไร้พิธีรีตอง สร้างความเป็นกันเองกับเด็กสาวที่กำลังผินหน้าออกทะเลจับจ้องเกลียวคลื่น เพียร์ซานติในช่วงต้นนี้ชวนให้นึกย้อนไปถึงจูเลียนา เมสสินา(Guiliana Messina)ใน La Strada ใบหน้าที่เปรอะด้วยครีมทากันแดดที่ละเลงไว้ลวกๆ เหมือนตุ๊กตาที่ต้องการการทนุถนอม ฉายเพียงแววไร้เดียงสา แต่ก็เป็นหน้ากากแห่งความใสซื่อที่รอวันถูกฉีกออก(โดยจะมีภาพดวงหน้าคล้ายหน้ากากมาหักกลบฉันทลักษณ์หนังในตอนปิดเรื่อง)

ไลลามาฆ่าเวลากินลมทะเลช่วงหน้าร้อนกับเคียรา(Chiara รับบทโดย โจวันนา ซาลิเมนี- – Giovanna Salimeni) เพื่อนสนิท โดยมีแพทริกคู่ควงของเคียราร่วมก๊วนมาด้วย ให้เมื่อมากันสาม ก็ต้องมีใครสักคนเป็นส่วนเกิน ทนดูภาพบาดตาตอนอีกสองคนที่เหลือแสดงความแนบแน่นต่อกัน ชายหาดนิวยอร์คที่ร้อนจนชวนสาปส่ง ยื่งพาลร้อนรุ่มหนักขึ้นไปอีก อาการใจแตกของไลลานับญาติทางจิตวิญญาณได้กับของอแนสใน Fat Girl งานของผู้กำกับแคเตอรีน แบรญาต์(Catherine Breillat) แรงขับทางเพศผสมโรงกับวัฒนธรรมกระหน่ำกามที่แวดล้อม หล่อหลอมตัวตนทางเพศของไลลาขึ้นมาในแบบฉบับนั้น

 

felt-love-5

ไลลาไม่รู้เรื่องแม่ เธอโตมากับการเลี้ยงดูของพ่อผู้อมพะนำตามลำพัง ไลลาเข้าสู่การผจญภัยทางเพศตามประสาเด็กวัยขบเผาะอ่อนโลกและไปเข้าทางหนุ่มรุ่นพี่ กว่ากันไม่เท่าไหร่ แต่จุดพลิกผันขวานผ่าซากของฮิตแมนก็คือไลลาไม่เคยตกเป็นเหยื่อจะจะ เธอรนหาที่พาชีวิตไปแขวนอยู่บนเส้นด้าย ไม่ก็ในสถานการณ์ล่อแหลมและส่อเค้าแตกหัก ชายรุ่นพี่ระดับมหาวิทยาลัยที่เธอหมายปองต่างก็สลัดรักเธอ แม้จะแบ่งรับแบ่งสู้ กระทั่งการวาดวิมานรักกับอันธพาลแถวบ้านที่ชื่อแซมมี เด็กหนุ่มมีลายสัก ตาสีฟ้าที่ลือกันว่าสมสู่ไม่เลือกหน้า แต่แซมมีก็เป็นนกรู้ เขาไม่ขอข้องแวะกับเด็กผู้หญิงที่อ่อนกว่าอย่างไลลา ขนาดนี้แล้วไลลาก็ไม่ละความพยายามแทรกตัวเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในวัฏจักรชีวิตสวะสังคมซึ่งเด็กดื้ออย่างเธอก็เจอแต่พฤติกรรมเลวทรามหนักข้อเข้าทุกที

 

หนังกล่าวถึงลอยๆ และทิ้งไว้เป็นความคลุมเครือครั้งแล้วครั้งเล่าว่าไลลาจะเจอภัยพาลเมื่อพวกเด็กผู้ชายรุ่นพี่ปรากฏตัวหรือไม่ เสน่ห์ร้ายกาจอีกประการของหนังคือ ไม่มีการตีเส้นแบ่งระหว่างการทำชั่วกับพฤติกรรมfelt-love-7ปกติในความสัมพันธ์ระหว่างเด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิง It Felt Like Love อาจปวารณาตัวต่อแนวคิดมีลูกสาวก็เหมือนมีส้วมอยู่หน้าบ้าน และตำราแก้อาถรรพณ์อายุ 13 แต่ก็ใจกว้างเป็นแม่นำ้เกินกว่าจะชี้ถูกชี้ผิด คงยากจะว่ากล่าวตักเตือนได้ลงคอ ก็กล้องลงเรือลำเดียวกับตัวละครเสียขนาดนั้น การลำดับภาพเป็นกันเอง แม่นยำ ไม่พึ่งดนตรีประกอบจากวงใหญ่(ชื่นหูขึ้นถนัดใจ หลังจากเสียงกีตาร์หยาบๆ และเปียนโนกระซิกกระซี้ยึดครองหนังอินดี้สัญชาติอเมริกันมานมนาน) หนังเปิดเผยเนื้อตัวของตัวละครยุวชนค่อนข้างมาก แต่ก็ไม่ได้มุ่งถ่ายทอดความนวลเนียน หากสะท้อนภาวะเปราะบาง เปลือยเปล่าแต่ไม่เร้าอารมณ์ ภาพตัวละครเผชิญหน้ากันในสภาพล่อนจ้อน อวัยวะสืบพันธุ์พาดผ่านหน้ากล้องโทงเทงไปมา จากการประกอบกามกิจอันน่าสมเพชสามครั้ง บ่งบอกได้ถึงระดับความขบถของฮิตแมน

 

จากการนำเสนอเรื่องเพศอย่างหมิ่นเหม่ ประเจิดประเจ้อ ไร้ความรู้สึกผูกพัน อาทร เพลงกล้องไม่ปราณีปราศรัย It Felt Like Love จึงมีบุคลิกกระเดียดไปในทางงานยุคแสวงหาของโอลิวิเยร์ อัสสายาส(Olivier Assayas) และแคลร์ เดอนีส์(Claire Denise) มากกว่าชวนให้นึกถึงงานงานอเมริกันอินดี้ร่วมสมัยที่มากับภาพสบายตาพร้อมบทเจรจาน้ำไหลไฟดับ ตื่นเต้นดีเหมือนกันที่จะได้ลุ้นว่าเขตชานเมืองของนิวยอร์คที่คุ้นกันดีจะมีหน้าตาอย่างไรในหนัง ผู้กำกับฮิตแมนเกิดและเติบโตในแฟล็ตบุช บรูคลิน เธอจึงถ่ายทอดสภาพชายหาดเกรฟเซ็นด์ได้อย่างละเอียดลออ สมราคาเจ้าถิ่น

 

อีกปัจจัยที่มีส่วนอย่างมากต่อความสดสมจริงของหนังคือพลังการแสดงที่ฮิตแมนรีดออกมาจากนักแสดงสมัครเล่นและที่ผ่านงานหน้ากล้องเป็นหนแรกซึ่งโดยส่วนใหญ่ก็คัดมาจากแถวเซาธ์บรูคลินนั่นเอง ฮิตแมนแม่นยำและเจนจัดในการใช้ประโยชน์จากความแหยงและความคึกคะนองอันเป็นลักษณะเฉพาะในช่วงที่นักแสดงของวัยรุ่นยังวางตัวไม่ถูก ความเปราะบางของเพียร์ซานติสร้างความเป็นปึกแผ่นแก่หนัง มีอยู่ตอนหนึ่งแซมมีเปรยกับไลลาว่า เธอดูเปลี่ยนไปทุกครั้งที่เขาเจอเธอ ในความเป็นจริงแล้วไลลาเหมือนจะหลอมตัวเองขึ้นใหม่ทุกครั้งหลังผ่านพ้นเหตุการณ์ เด็กหญิงไม่รู้อิโหน่อิเหน่กลายเป็นสาวกร้านโลก ปลงตก ก่อนพาตัวเองไปสู่จุดจบอันลงตัวด้วยเสียงกล่องดนตรี บรรเลงในทำนองเพลง Pavane for a Dead Princess ของ Ravel

felt-love-1

 

แปลจาก
Koresky, M.’Minor Occurrences’. http://www.reverseshot.com/article/it_felt_love

 

Written by enyxynematryx

April 5, 2014 at 3:23 am

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: